Miesiąc: październik 2017

Kuchnia Poznania – tradycja i nowoczesność. Dobra restauracja: Smażona ryba Poznań

Wielkopolska to region, który słynie z doskonałej kuchni. W każdym większym mieście w tym regionie trafimy na doskonałe restauracje, bistra i tradycyjne karczmy, które serwują popularne w tej części kraju potrawy. Poznań – stolica i największe miasto województwa – stanowi największą bazę wszystkich lokali gastronomicznych. Znajdziemy tutaj miejsca z potrawami z całego świata, które cieszą się nienaganną opinią wśród mieszkańców i turystów.   Dobra restauracja w Poznaniu pozwoli także na skosztowanie tradycyjnych dań regionalnych, takich jak ziemniaki gotowane w łupinach z twarogiem, czernina, wieprzowina w galarecie czy kaczka podawana z pyzami. Turyści często wybierają także kluski ziemniaczane podawane z...

Czytaj więcej

Oświata zdrowotna

Nauczanie o cukrzycy powinno objąć także szersze kręgi społeczeństwa. Będąc chorobą społeczną i cywilizacyjną o coraz szerszym zasięgu, stanowi ona zagrożenie dla zdrowia w skali globalnej i wymaga z jednej strony lepszego zrozumienia ze strony społeczeństwa dla osób nią dotkniętych, a z drugiej podejmowania na szeroką skalę sposobów zapobiegania jej występowaniu i ograniczenia szkód zdrowotnych, które ona powoduje. W tym celu niezbędne jest stałe, systematyczne informowanie społeczeństwa o istocie cukrzycy, jej ewentualnych przyczynach, sposobie zapobiegania, a także o konieczności ułatwienia chorym adaptacji do nowych warunków w ramach współżycia społecznego. Zadania te wchodzą w zakres oświaty zdrowotnej, w której programie tematyka diabetologiczna powinna znaleźć miejsce odpowiadające społecznej wadze tego problemu. Oświata zdrowotna, ukierunkowana na zagadnienia cukrzycy, może w tym celu wykorzystywać środki masowego przekazu, jednak podawane w ten sposób informacje muszą być dokładnie przygotowane i kontrolowane przez kompetentne osoby. Najbardziej obiecujące są długoterminowe programy nauczania, organizowane systematycznie w formie pogadanek, wykładów, pokazów przez pracowników oświaty zdrowotnej we współpracy z fachowym personelem medycznym, pracownikami socjalnymi czy nawet pracownikami administracji. Inną formą edukacji zdrowotnej w tej dziedzinie są publikacje na temat cukrzycy i walki z nią, przeznaczone dla szerokiego odbiorcy. Oświata zdrowotna nie jest zadaniem łatwym i w poszczególnych działach, w tym także w diabetologii, wiele problemów metodycznych oczekuje ciągle jeszcze możliwie najlepszego rozwiązania. Podejmowane jednak obecnie na całym świecie wysiłki pozwalają przypuszczać, że zagadnienia związane z cukrzycą i człowiekiem chorym na...

Czytaj więcej

Nauczanie rodziny

Edukacji w zakresie wyżej przedstawionych problemów wymagają także najbliżsi członkowie rodziny chorego, z którymi pozostaje on w stałym kontakcie (rodzice, współmałżonek, dzieci). W szczególności ważne jest, aby najbliższe otoczenie rozumiało istotę choroby i jej następstwa psychologiczne i somatyczne, było obeznane z zasadami przestrzegania odpowiedniej diety, umiało, postępować z chorą osobą w czasie innej dodatkowej choroby, w stanie niedocukrzenia krwi czy kwasicy cukrzycowej (acetonuria). Chociaż należy zawsze dążyć do tego, aby chory z cukrzycą insulinozależną sam wstrzykiwał sobie ten hormon, jeden lub dwóch członków rodziny powinno posiąść tę umiejętność, podobnie jak umiejętność oznaczania cukru (glukozy) i acetonu oraz glukozy we krwi. Największą motywację do tego typu szkolenia i do przestrzegania otrzymanych wskazówek mają rodzice dzieci chorych na cukrzycę, którzy po nabyciu doświadczenia stają się rzeczywistymi partnerami zespolą medycznego i wnoszą wielce znaczący wkład w prawidłowy rozwój i poprawę jakości życia ich dziecka. Takiej samej pomocy wymagają często ludzie starsi, mający trudności w przyswojeniu sobie zasad zachowania zdrowotnego, a także chorzy z cukrzycą długotrwałą z zaawansowanymi późnymi...

Czytaj więcej

Okres cukrzycy długotrwałej (powtórki)

Doświadczenie kliniczne poucza, że większość chorych dostosowuje swoje zachowanie zdrowotne do otrzymanych wskazówek zwykle przez kilka tygodni do kilku miesięcy, później zaś o nich zapomina i popełnia nieraz istotne błędy. Dlatego też powtarzanie szkolenia (reedukacja) i wzbudzanie na nowo motywacji do przestrzegania zasad prawidłowego zachowania zdrowotnego stanowi o powodzeniu nauczania i jest podstawą pedagogiki medycznej w cukrzycy. W podtrzymaniu motywacji dużą rolę odgrywa prawidłowe ukształtowanie się stosunku lekarz-pacjent oraz wpływ rodziny aktywnie zaangażowanej w podtrzymaniu u chorego chęci do przestrzegania zasad prawidłowego postępowania. Dodatni wpływ na postawę chorych ma także utrzymywanie kontaktu z innymi członkami grupy szkoleniowej i tworzenie klubów osób z cukrzycą, w których kontynuują oni wymianę doświadczeń i które stanowią wsparcie moralne, a nieraz i materialne (pomoc w domu), w trudnych sytuacjach życiowych. Stałe nauczanie i stała motywacja chorego na cukrzycę do prawidłowego zachowania zdrowotnego wchodzą w zakres działalności towarzystw chorych na...

Czytaj więcej

Okres nauczania podstawowego

Jest to etap właściwej edukacji chorego na cukrzycę. Nauczanie rozpoczyna się zwykle w kilka tygodni po stwierdzeniu tej choroby, przy czym obecnie jest ono coraz częściej realizowane w grupach (kilkunastoosobowych), dla których dobiera się odpowiedni program. Ta forma szkolenia jest łatwiejsza do przeprowadzenia, poza tym jej zaletą jest to, że w chorym ugruntowuje się przekonanie, iż nie jest on samotny w swojej chorobie; sprzyja ona też wymianie spostrzeżeń i doświadczeń między członkami grupy, a dyskusja wielu chorych z osobą nauczającą rozszerza zakres przekazywania informacji. Niektórzy pacjenci źle tolerują jednak nauczanie zespołowe i dla nich trzeba opracować program indywidualny. Wyjaśniającej rozmowy z pojedynczym pacjentem wymagają także takie problemy, jak: wybór zawodu, małżeństwo i założenie rodziny, impotencja i in. Na razie w zakres indywidualnej edukacji wchodzi nauczanie o niekonwencjonalnych metodach leczenia insuliną (użycie i obsługa pomp infuzyjnych). Tematy, które obejmuje ramowy program szkolenia, są następujące: 1. Ogólna informacja o cukrzycy: omówienie jej przyczyny i występujących w niej zaburzeń metabolicznych (pojęcie hiper- i hipoglikemii, związków ketonowych, acetonurii), rodzajów tej choroby i przebiegu — na poziomie odpowiadającym ogólnemu wykształceniu członków grupy. 2. Żywienie chorych na cukrzycę: objaśnienie energetyczności (kaloryczności) diety, jej składu, przygotowanie jadłospisu i rozkład posiłków w ciągu dnia. Bardzo ważne jest przyswojenie sobie przez pacjentów znajomości składu różnych produktów spożywczych (głównie zawartości w nich węglowodanów), domowych miar (łyżeczka, łyżka stołowa, szklanka produktu w stanie surowym i po ugotowaniu), zasad zamiany jednego...

Czytaj więcej

Najnowsze komentarze

    zakątek zdrowia

    Warto przeczytać

    • Inne zakażenia
      W tej grupie na uwagę zasługuje ze względu na bardzo niepewne rokowanie „złośliwe” zapalenie ucha zewnętrznego (otitis extema maligna). Jest to rzadka …
    • Przemiana węglowodanów
      Glukagon powoduje rozpad glikogenu w wątrobie, zwiększone oddawanie glukozy przez ten narząd do krwi i hiperglikemię. Powstały pod wpływem tego hormonu cAMP …
    • Przekształcenie proinsuliny
      Proinsulina ulega przekształceniu przez odłączenie peptydu C i aminokwasów, stanowiących dwupeptydowe połączenie łańcucha C z łańcuchami A i B, w wyniku kolejnego …
    • Mechanizm działania somatostatyny
      receptorami błonowymi komórek wrażliwych na jej wpływ. W wyniku tej interakcji zmniejsza się w tych komórkach stężenie cAMP, jednak jej główne działanie …
    • Wyspiak wydzielający somatostatynę
      Zaburzenie przemiany węglowodanów, dające obraz łagodnej cukrzycy, stwierdzono we wszystkich prawie dotychczas opisanych przypadkach guzów wydzielających somatostatynę, wychodzących z komórek D wysp …
    • Wpływ hormonów pozatrzustkowych
      Na procesy metaboliczne kontrolowane przez insulinę wywierają wpływ różne hormony wytwarzane poza obszarem wysp trzustkowych. Mogą one działać pośrednio, hamując lub pobudzając …
    • Cykl glukoza — kwasy tłuszczowe
      Pod pojęciem tego cyklu rozumie się zależność pomiędzy utlenianiem kwasów tłuszczowych a zużytkowaniem glukozy w tkankach, przede wszystkim w mięśniach. W mięśniach …
    • Choroba Cushinga
      W chorobie Cushinga stężenie insuliny we krwi jest najczęściej zwiększone, podobnie jak u ludzi zdrowych, którym podano duże dawki glikokortykosteroidów. Nie jest …
    • Próba doustnego obciążenia glukozą
      Wykonuje się ją, podając do spożycia glukozę jednorazowo w dawce 50 g (30 g na m2 powierzchni ciała lub 0,8 g na …
    • Glukagon
      Glukagon jest drugim hormonem wysp trzustkowych, wywierającym silny wpływ na przemianą węglowodanów, tłuszczów i białek. Działanie tego hormonu jest ukierunkowane na zabezpieczenia …
    • Insulina we krwi ludzi zdrowych
      U ludzi zdrowych stężenie insuliny (IRI) we krwi (surowicy, osoczu) na czczo wynosi od 10 do 25 mj. w 1 1, nieco …